درست کردن کاردستی،مشق بچه ها یا مادر و پدرها؟،مساله این است!

هدف از درست کردن کاردستی پرورش خلاقیت و توانمندسازی بچه هاست که خیلی وقت ها،قضیه برعکس میشه و نه تنها موجب رشد و توانمندی بچه ها نمیشه بلکه اعتماد به نفس بچه ها رو هم از بین می بره!!!

می پرسید چه زمانی؟ بله ،وقتی که مادر و پدر ها شروع می کنند به درست کردن کاردستی جای بچه ها!

تازه ،فردا توی مدرسه هم کسی بیشتر مورد تشویق قرار می گیره که پدر و مادر او ،برای او کاردستی درست کردند!! 

قرار بود برای زنگ قرآن،بچه ها رحل درست کنند، رحلی که بایستد و بچه ها بتوانند کتاب قرآن

خود را روی  آن قرار بدهند.

ولی انگار رقابت بین مادرها بود! و هر مادری از تجربه ی ساخت خود می گفت و حتی از نجاری رفتن های شبانه!

اما،سید کوچولوی من ،خودش رحلش را درست کرد،بدون هیچ کمکی!

او فکر کرد که چگونه، رحلی بسازد که تحمل قرار دادن کتاب را داشته باشد؛ با توضیحات معلم در کلاس،پایه ها را پهن تر قرار داده بود و بین دو پایه رو هم حسابی چسب کاری کرده بود.

شاید رحل خیلی از بچه ها که پدر ومادرشون،برای اون ها درست کرده بودند از رحل سید کوچولو زیباتر و محکم تر بود ولی قطعا با ارزش ترین رحل،رحل او بود!